فاصله ساختاری به عنوان ساختار فیزیکی در سازمان تعریف میشود، برای مثال فاصله فیزیکی میان رهبر و کارکنان. برای بهبود و اصلاح سازمانها اخیرا تلاشهای زیادی انجام شده است که عمدتاً حول موضوعاتی مانند کاهش سلسله مراتب و دیوانسالاری، تشکیل گروههای فعال و مشارکت در تصمیمگیری در پایینترین رده سازمانی است. تمرکز زدایی و گرایش به سمت نوآوری جنبشی را ایجاد کرده که نقش کارمندان و نیاز به توانمندسازی آنان به عنوان مرکز ثقل هر گونه تلاش برای کاهش اندازه سازمان و بهبود خدمت به مشتریان مورد تاکید قرار گرفته است.
به منظور بررسی فاصله ساختاری می توان از پرسشنامه ای که فراهم شده است استفاده کرد. این پرسشنامه دارای ۷ گویه میباشد که از پژوهش معتبر بانون و همکاران (۲۰۱۲) استخراج شدهاند. روایی و پایایی این پرسشنامه در مطالعه ای در سال ۱۳۹۲ مورد تأیید قرار گرفته است.
