اعتماد سازمانی: پالسکویزی و همکاران (۲۰۱۴)، اعتماد سازمان را تمایل کارکنان به آسیب پذیری آنها در برابر اقدامات سازمانی تعریف می کنند که این تمایل را تنها زمانی می توان مشاهده نمود که سازمان از طریق شبکه های رسمی و غیررسمی اقدا به برقراری ارتباط میان کارکنان خود بنماید. حدی که فرد به دیگری اطمینان داشته و می خواهد طبق نظرات و تصمیمات او عمل نماید. اعتماد سازمانی را انتظارات مثبت و مطمئن درباره رفتار دیگری می داند، اعتماد سازمانی را انعکاس این باور است که دیگری به طور خیرخواهانه عمل خواهد کرد، می داند. چاسس و همکاران (۲۰۰۷)، اعتماد سازمانی را وجود احساس درستکاری، همبستگی، و تعهد، به عبارت دیگر حدی که کارکنان احساس کنند سازمان در تعامل های درون سازمانی و میان سازمانی خود عادل است، میزان معتبر بودن سازمان از دید کارکنان، و همچنین میزان جاری بودن حس تعلقه عضو به سازمان، تعریف می کند.
به منظور سنجش و ارزیابی اعتماد سازمانی می توان از پرسشنامه ای که فراهم شده است استفاده کرد. این پرسشنامه دارای ۱۹ گویه و سه بعد وجود احساس درستکاری، همبستگی و تعهد میباشد که از پژوهش معتبر چاسس و همکاران (۲۰۰۷) استخراج شدهاند. روایی و پایایی این پرسشنامه در مطالعه ای در سال ۱۳۹۴ مورد تأیید قرار گرفته است.
